Συνέντευξη Αλέξανδρος Ροδίτης: Η ζωή ενός προπονητή στην Δ’ ΕΣΚΑ!

Το LPB ντεμπουτάρει στον χώρο των συνεντεύξεων με έναν ιδιαίτερο καλεσμένο. Ο Αλέξανδρος Ροδίτης ως προπονητής του Α.Σ.Ο.Χ Φοίβου, μίλησε αποκλειστικά στην ομάδα μας για την προσπάθεια που κάνει ο ίδιος και όλη η ομάδα στην Δ’ ΕΣΚΑ, για τα προβλήματα της κατηγορίας, για την κατάσταση στο ελληνικό μπάσκετ και ολοκλήρωσε με τις σκέψεις του αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Ο Αλέξανδρος Ροδίτης (1994) ξεκίνησε σαν παίκτης από τα 13 του χρόνια στην ομάδα του Α.Σ.Ο.Χ Φοίβου. Στην συνέχεια ακολούθησε μία τριετή πορεία στο Μαρούσι, πριν επιστρέψει ξανά από εκεί που ξεκίνησε. Μετά από ένα διάλειμμα με τον στρατό πήγε στην Γ’ ΕΣΚΑ για λογαριασμό του Πολυνίκη Αγίας Βαρβάρας, μετά ξανά στον Α.Σ.Ο.Χ Φοίβο, έπειτα στον Α.Ο Άνοιξης και τέλος πάλι στον ΑΣΟΧ Φοίβο .

Η προπονητική του διαδρομή εκίνησε σε ηλικία μόλις 16 χρονών σαν βοηθός και στα 18 του ανέλαβε τα πρώτα του αγωνιστικά τμήματα σε μικρές ηλικίες. Τα δύο τελευταία χρόνια έχει αναλάβει από stars έως προ-μίνι αλλά και το εφηβικό και το αντρικό τμήμα της ομάδας.

Αρχικά καλησπέρα Αλέξανδρε και σε ευχαριστούμε για τον χρόνο σου. Εντύπωση μας έχει προκαλέσει το γεγονός ότι είσαι προπονητής από πολύ μικρή ηλικία. Πώς προέκυψε αυτό;

Καλησπέρα. Ήμουν παίκτης της ομάδας και το βασικό PG του εφηβικού με αγώνες στο αντρικό. Γενικά ο Φοίβος με πίστεψε πολύ και ο προπονητής μου έδωσε την ευκαιρία αρχικά να παίξω στο Μαρούσι. Όταν επέστρεψα από τις υποχρεώσεις μου με τον στρατό ο σύλλογος με εμπιστεύτηκε.

Ποια θεωρείς την καλύτερη στου στιγμή στην ομάδα μέχρι σήμερα;

Κοίτα, μπορώ να σου πω δύο στιγμές. Η πρώτη έγινε πέρσι όταν στους παμπαίδες, είχα ένα παιδί το οποίο γενικά δεν έπαιζε πολύ και λόγω ικανοτήτων και λόγω ότι δεν τον έβαζαν οι προπονητές. Αποφάσισα λοιπόν να του δώσω την ευκαιρία, έτσι τον έβαλα βασικό σε ένα παιχνίδι και κοιτούσε το γήπεδο σαν να έβλεπε αστέρια στον ουρανό. Εντάξει…όλο αυτό ήταν πολύ συγκινητικό. Η δεύτερη ήταν όταν μου είπαν πως αναλαμβάνω το αντρικό. Εκεί κατάλαβα πως αρχίζουν τα δύσκολα και ή το παίρνεις σοβαρά ή καλύτερα μην το κάνεις καθόλου.

Η σεζόν διακόπηκε με έναν πολύ περίεργο τρόπο λόγω της εξάπλωσης του Covid-19. Μπορείς να μας μιλήσεις λίγο για πορεία της ομάδας μέχρι το σημείο της διακοπής και τι σχέδια έχεις αν η σεζόν ξεκινήσει;

Οι στόχοι της ομάδας φέτος ήταν να πάμε παιχνίδι παιχνίδι και ότι καλύτερο μπορούσε να προκύψει από αυτό. Στην αρχή είχαμε πολλές ατυχίες και τραυματισμούς. Χτύπησε ο Γιώργος Πανδής που είναι ένας πολύ σημαντικός παίκτης καθώς είχε έρθει από μεγαλύτερη κατηγορία και ήταν ένα από τα μεγάλα ονόματα της Δ’ ΕΣΚΑ. Ο Γιώργος έχασε τον πρώτο γύρο και ουσιαστικά παλέψαμε όσο μπορούσαμε. Ταυτόχρονα βέβαια είχαμε και άλλους τραυματισμούς. Πολύ σημαντική βέβαια ήταν η προσθήκη του Χιώτη που ήρθε από την Α’ ΕΣΚΑ. Ο Χιώτης μας βοήθησε πάρα πολύ. Ουσιαστικά ξεκινήσαμε αρνητικά τον πρώτο γύρο καθώς είχαμε 4-7. Ο δεύτερος γύρος όμως ήταν το μεγάλο μας μπαμ καθώς η ομάδα μαζεύτηκε και κάναμε 8 νίκες σε 10 παιχνίδια. Ουσιαστικά είχαμε κλειδώσει τα μπαράζ για την άνοδο στην κατηγορία. Τώρα όταν αυτό τελειώσει με το καλό δεν ξέρω τι θα ξεκινήσει…Θα ξεκινήσει μπαράζ; Η νέα σεζόν; Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω.

Δυστυχώς κανένας δεν ξέρει τι θα επακολουθήσει. Λοιπόν, πώς κινείται το οικονομικό κομμάτι, τα γήπεδα και ο σχεδιασμός της ομάδας;

Εντάξει, η ομάδα μας δεν έχει την δυνατότητα να πληρώνει παίκτες. Προσπαθούμε δηλαδή, να κάνουμε καλές εμφανίσεις ώστε να φαίνεται η ομάδα και να τραβάει καλύτερους παίκτες. Το πρώτο που κοιτάμε φυσικά είναι να βελτιώνονται οι παίκτες που έχουμε, όσο μπορούν. Επιπλέον, προσπαθούμε να την βελτιώνουμε με παιδιά της περιοχής. Με παιδιά δηλαδή, που γνωρίζουν μπάσκετ και προέρχονται από το εφηβικό. Γενικά η ομάδα διαθέτει ένα πολύ δυνατό γήπεδο για την κατηγορία και έχει μία διοίκηση η οποία ενδιαφέρεται και τρέχει αρκετά. Δουλεύουμε πολύ οργανωμένα.

Βέβαια, είναι πολύ σημαντικό η διοίκηση να τρέχει και γενικά να δουλεύει καλά βοηθώντας την ομάδα. Με αφορμή αυτό θέλω να μας πεις ποιά είναι η σχέση σου με τον πρόεδρο και ποιά είναι τα θέματα που συζητάτε σε καθημερινή βάση σαν σωματείο.

Εμάς στόχος μας ως σύλλογος και ως ομάδα είναι να μπορούν τα παιδιά να είναι ευχαριστημένα, να διασκεδάζουν με το μπάσκετ και σε αυτό το πλαίσιο παλεύουμε το καλύτερο που μπορούμε. Έχουμε αρκετά παιδιά με δυνατότητες στις μικρές ηλικίες και για αυτό προσπαθούμε να βάζουμε και στο αντρικό παίκτες να αγωνίζονται. Ασχολούμαστε πολύ με τα παιδιά και το καλό είναι ότι ο κάθε προπονητής δεν δουλεύει μόνος του. Δουλεύομαι όλοι μαζί. Συναντιόμαστε, μιλάμε συνέχεια και ξέρουμε όλοι οι προπονητές τα ονόματα όλων των παιδιών από όλα τα τμήματα και αυτά γνωρίζουν εμάς. Έχω πολλά παιδιά με τα οποία ήμασταν συμπαίκτες στο αντρικό και τώρα πλέον τους έχω παίκτες. Γενικά έχουμε ένα καλό κλίμα το οποίο παραπέμπει σε οικογένεια.

Με βάση αυτό, έχει μπει μία γραμμή από την διοίκηση και υπάρχει ένα πλάνο για την ακαδημία; Θέλω να μας μιλήσεις λίγο για την κατάσταση που επικρατεί στις ακαδημίες. Έχετε βάλει κάποια κοινή γραμμή;

Η κοινή γραμμή είναι πως η ομάδα πρέπει και θέλει να στηρίζει τα παιδιά του Ολυμπιακού Χωριού. Άμα έχεις μία καλή εικόνα σαν σύλλογος τραβάς πολύ κόσμο. Γενικά, προσπαθούμε να παίζουμε ωραίο μπάσκετ το οποίο θα τραβάει τον κόσμο του Ολυμπιακού Χωριού στο γήπεδο, αλλά και θα αρέσει στα παιδιά της ομάδας τα οποία θέλουν κάποια στιγμή να προχωρήσουν στο αντρικό τμήμα.

Εσύ σαν προπονητής αντρικού τμήματος ομάδας Δ’ ΕΣΚΑ, εμπιστεύεσαι τα παιδιά του εφηβικού;

Εγώ κάθε παίκτη που μπαίνει στο γήπεδο, για να τον βάζω σημαίνει ότι τον εμπιστεύομαι. Αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη. Δεν βάζω άνθρωπο στο γήπεδο που δεν πιστεύω ότι μπορεί να ανταποκριθεί. Αλλά βέβαια αυτό έχει και διακλαδώσεις. Αν ένας παίκτης για παράδειγμα, μου δείχνει συνεχώς ότι προσπαθεί στην προπόνηση τότε ακόμα και αν δεν έχει τις δυνατότητες, εγώ τον βάζω. Σαν νέος προπονητής ηλικιακά που έχω αναλάβει αντρική ομάδα, καταλαβαίνεις ότι μου αρέσει να βάζω νέους παίκτες. Είναι πολύ άσχημο να έχεις έναν πιτσιρικά στον πάγκο για 15 παιχνίδια και η ομάδα να κερδίζει για 30 πόντους και να μην τον βάζεις ποτέ. Στον Φοίβο γενικά δεν το κάνουμε αυτό. Ακόμη και στον πόντο να είναι το ματς μπορούμε να βάλουμε κάποιον έφηβο. Φέτος μάλιστα έτυχε να βάλουμε έφηβο σε τέτοιο ματς και παραλίγο να μας το πάρει.

Έχεις κάποιους σταθερούς παίκτες που παίζουν εφηβικό και αντρικό; Η δωδεκάδα από πόσους έφηβους και πόσους άντρες αποτελείται;

Έχουμε δύο παιδιά τα οποία φέτος τελείωσαν το εφηβικό τους και μπήκαν στο αντρικό και έχουμε άλλο 1 παιδί το οποίο ήταν βασικός και αυτός στις προπονήσεις και ερχόταν σε όλους τους αγώνες του αντρικού. Τώρα οι πιο πολλοί έφηβοι από εμάς είναι στην πρώτη τους χρονιά στο εφηβικό. Ωστόσο αγωνίστηκαν αρκετοί. Σκέψου αγωνίστηκαν 5 έφηβοι στο αντρικό και οι 3 ήταν στην πρώτη τους χρονιά στο εφηβικό. Άμα δεν είχε γίνει και η διακοπή μάλιστα είχαμε πλάνο να ανεβάζαμε δύο παίκτες από το παιδικό στο αντρικό να παίξουν την τελευταία αγωνιστική. Ως αντρική ομάδα ουσιαστικά η αποστολή απαρτίζεται από 6 άντρες και 6 έφηβους.

Έχεις να διαχειριστείς διαφορετικές προσωπικότητες. Με βάση αυτό και το γεγονός ότι έχεις ενήλικα άτομα που δεν έχουν ως κύρια ενασχόληση τους το μπάσκετ και δεν τους αποφέρει χρήματα, πώς τους παρακινείς να δίνουν το 100% σε προπονήσεις και αγώνες;

Ο Ηλίας Μανωλής, ένας αρχηγός της ομάδας μου είχε πει κάποτε το εξής «η ομάδα αρχίζει από το γράμμα «Ο», το γράμμα «Ο» έχει σχήμα κύκλο. Όλοι είμαστε στον κύκλο και το κέντρο του είναι η ομάδα». Από την στιγμή που δίνουμε τον λόγο μας, γιατί συμβόλαια δεν υπογράφουμε, ουσιαστικά δεσμευόμαστε ότι θα στηρίξουμε την ομάδα και θα δίνουμε το 100%. Εννοείται φυσικά ότι οι παίκτες κάνουν την ομάδα και πάνω από όλα παίζουν για την φανέλα γιατί άμα δεν αποδώσουν, ότι και να έχεις στήσει δεν φαίνεται πουθενά. Άρα όλα εξαρτώνται ουσιαστικά από τους παίκτες. Εμείς σαν προπονητής προσπαθούμε να είμαστε αυθεντικοί απέναντι τους, ξεκάθαροι, αλλά να απαιτούμε από αυτούς το 100%. Εντάξει εννοείται ότι είτε στην Basket League παίζεις, είτε στην Δ’ ΕΣΚΑ, πάνω από όλα είσαι άνθρωπος και θα υπάρξουν οι κακές μέρες. Οι μέρες που δεν μπορείς να αποδόσεις, επειδή κάτι δεν πήγε καλά μέσα στην μέρα σου ή το μυαλό σου είναι αλλού και εννοείται θα τους στηρίξουμε και δεν θα τους διώξουμε.

Με δεδομένο ότι οι αθλητές σου δουλεύουν και αλλού, όλη αυτήν την πίεση και την κούραση πως το διαχειρίζεσαι εσύ αλλά και οι ίδιοι οι παίκτες;

Εντάξει, αυτό το στήνεις από την αρχή της σεζόν. Όταν πεις σε κάποιον παίκτη ότι τον θέλεις, του έχεις ξεκαθαρίσει από την αρχή την κατάσταση και ξέρεις τον χαρακτήρα του. Δηλαδή καταλαβαίνεις πώς βλέπει το μπάσκετ, πώς αντιμετωπίζει τις προπονήσεις και τους αγώνες. Πολύ σημαντικό είναι αν το βλέπει απλά για να περνάει την ώρα του ή αν θέλει να πετύχει κάτι από αυτό. Αναλόγως λοιπόν τον επιλέγεις. Άμα δεις ότι είναι παίκτες με στόχους τότε θα φτιάξουμε μία ομάδα με στόχους και θα αποδώσουν από μόνοι τους το 100% ότι και να κάνουν στην ζωή τους έξω από το μπάσκετ.

Τώρα δουλειά του προπονητή είναι να κάνει σωστή διαχείριση στους παίκτες αυτούς, στην ψυχολογία τους και να προσπαθεί όσο μπορεί να τους έχει χαρούμενους. Βέβαια αυτό μόνο εύκολο δεν είναι. Εγώ προσωπικά πιστεύω πρέπει να υπάρχει μία καλή συνεργασία με ξεκάθαρα λόγια και αυθεντικότητα. Να λες στον παίκτη σου δηλαδή ότι «κοίταξε να δεις, εφόσον σε δέχομαι στην ομάδα και θες να είσαι σε αυτήν, πρέπει να κάνεις κάνεις αυτό και αυτό». Ξεκάθαρα πράγματα για να είμαστε όλοι σωστοί. Θεωρώ ότι αν σε έναν παίκτη λες το ένα και το άλλο απλά για να έρθει και μετά του δείξεις κάτι τελείως διαφορετικό, τότε δεν θα αποδώσει. Θα τον νοιάζει μόνο η δουλειά του και δεν θα ασχοληθεί. Άμα όμως πεις σε έναν παίκτη αλήθειες και του δείξεις ότι τον εμπιστεύεσαι πραγματικά, δει ότι αυτά που του λες ισχύουν και του δείξεις ότι νοιάζεσαι για αυτόν πρώτα ως άνθρωπο και μετά ως παίκτη, τότε ναι θα το σεβαστεί και θα αποδώσει όπως πρέπει. Για να έρχεται όμως κάποιος 10 το βράδυ στην Δ’ ΕΣΚΑ για προπόνηση σημαίνει ότι το αγαπάει. Και εφόσον το αγαπάει…κάνει ότι καλύτερο μπορεί.

Η ομάδα και γενικότερα η Δ’ ΕΣΚΑ, έχει καθόλου βοήθεια από την πολιτεία;

Κοίτα, εμένα η δουλειά μου είναι να ασχολούμαι μέσα στις 4 γραμμές. Δεν ξέρω ακριβώς τι γίνεται με την χρηματοδότηση, για αυτά τρέχει η διοίκηση να σου πω την αλήθεια. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η ΕΣΚΑ δίνει κάποιες μπάλες σύμφωνα με τον χορηγό. Εμείς σαν σύλλογος ζούμε από τις ακαδημίες. Η γενικότερη κατάσταση στην Δ’ ΕΣΚΑ είναι πολύ δύσκολη για πολλές ομάδες. Σκέψου, υπάρχουν ομάδες που δεν μπορούν να βρουν γήπεδο για προπόνηση. Υπάρχουν επίσης, ομάδες με γήπεδα διαλυμένα και πολύ ζημιογόνα για τους παίκτες. Σε ορισμένα μάλιστα από αυτά, αν έχεις κάποιον τραυματία δεν τον βάζεις γιατί θα πάθει σίγουρα χειρότερη ζημιά.

Είσαι ευχαριστημένος από την στήριξη του κόσμου; Τι θα ήθελες να αλλάξει για να έρθει περισσότερος κόσμος στο γήπεδο;

Εμάς σαν ομάδα της Δ’ ΕΣΚΑ, το γήπεδο μας είναι συνεχώς γεμάτο. Μαζεύουμε αρκετό κόσμο. Αυτό όμως που θα ήθελα να αλλάξει για να έρθει ακόμα περισσότερος είναι η ομάδα να μπαίνει με το πνεύμα νικητή. Να δείχνει ότι είναι μία ομάδα την οποία μπορεί να πλησιάσει ο κόσμος, να δει ωραίο μπάσκετ και να την αγαπήσει. Φέτος αυτό έγινε σε μεγάλο βαθμό, διότι για Δ ΕΣΚΑ είχαμε καρφώματα, τρίποντα και γενικά ένα run&gun παιχνίδι. Συνεπώς το γήπεδο ήταν συνεχώς γεμάτο.

Εντάξει εμείς μένουμε σε ένα χωριό και γνωρίζεις καλά πως είναι στα χωριά. Η παραμικρή ήττα φέρνει γκρίνια. Γενικά όμως ο κόσμος αγαπά πολύ την ομάδα. Εμείς ζούμε σε μία περιοχή δίπλα στο Μενίδι και το Μενίδι ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει και τι πράγματα γίνονται εκεί. Εμένα ο στόχος μου σαν προπονητής πάντα είναι να βγαίνουν καλοί άνθρωποι από το γήπεδο. Φυσικά καλός άνθρωπος μπορείς να βγεις και ως φίλαθλος. Άμα βλέπεις το πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι» στο γήπεδο και μία σωστή νοοτροπία από την ομάδα, το ίδιο θα κάνει και ένας νεαρός που έρχεται να δει τον αγώνα. Οπότε στόχος μας είναι να τραβήξουμε τα παιδιά στο γήπεδο και ως φίλαθλοι ώστε να μην ασχολούνται με άλλα πράγματα.

Ποια είναι η φιλοδοξία σου και το όραμα σου για την ομάδα;

Εγώ θα ήθελα να δω μία ακαδημία η οποία να έχει απόλυτη συνεργασία ως προς την φιλοσοφία. Από το πρώτο αγωνιστικό τμήμα, έως και το αντρικό να υπάρχει μία motion επίθεση την οποία θα πρέπει να ξέρουν όλα τα τμήματα. Έτσι το παιδάκι που θα έρθει στο γήπεδο να δει το αντρικό, κάποια στιγμή να δει αυτήν την motion και να καταλάβει γιατί την παίζει. Μέσα από εκεί να μπορούμε να ανεβάζουμε τα παιδιά εύκολα στα επίπεδα. Για παράδειγμα, κάποιο παιδί του 2007 που έχει ικανότητες να παίξει στο 2006 και τον βάλουμε να το κάνει, να μπορεί να ανταποκριθεί στα συστήματα. Ουσιαστικά να είναι προσαρμοσμένος σε αυτήν την motion επίθεση. Να μην χρειάζεται δηλαδή να περιμένει και να περιμένει για να μάθει καινούργια συστήματα η να παίζει άλλα σε συστήματα σε άλλο επίπεδο και άλλα σε άλλο. Ευτυχώς αυτό πλέον έχει ξεκινήσει να συμβαίνει.

Ένα σχόλιο για το ελληνικό μπάσκετ γενικά!

Εντάξει, δεν μου αρέσει που έχουν γίνει κλίκες στις κατηγορίες. Βλέπεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες, συγκεκριμένους προπονητές, βοηθούς ακόμα και παίκτες. Δεν αναδεικνύεται κανένας άλλος. Βλέπεις για παράδειγμα στην Β’ και Γ’ εθνική πάντα τους ίδιους και κανέναν νέο να εξελίσσεται. Πήγα φέτος να δω το ματς Μαρούσι-Πανερυθραϊκός και είδα έναν νεαρό παίκτη να μπαίνει στο παρκέ και χάρηκα πολύ. Μάλιστα σε ένα ντέρμπι πρωτιάς για την Β’ εθνική ο νεαρός μπήκε και έκλεψε μπάλα και πήγε προς το καλάθι.

Ας πούμε εμένα μου αρέσουν πολύ προσπάθειες όπως αυτή που κάνει ο Πολυνίκης που έχει έναν μέσο όρο ηλικίας τα 22 έτη και μπορεί να αναδείξει πολλά νεαρά παιδιά. Έτσι στηρίζει την εξέλιξη του ελληνικού μπάσκετ. Πιστεύω γενικά έχει ξεφύγει η κατάσταση. Μαθαίνουμε πάρα πολλά και όταν ξαφνικά ανοίγουμε την τηλεόραση να δούμε Basket League βλέπουμε 5 Αμερικάνους να πηγαίνουν πάνω-κάτω να πετάνε την μπάλα και να κάνουν ότι θέλουν αυτοί. Μηδέν τακτική. Πιστεύω πως πρέπει να κοιτάς να εξελίσσεται το μπάσκετ της χώρας σου. Εννοείται βέβαια ότι κοιτάς να ζήσει η ομάδα σου, να ανέβει και να κάνει ακόμη και πρωταθλητισμό, αλλά πρέπει να κοιτάς ότι βρίσκεσαι σε έναν χώρο που δεν έχεις απλά μία εταιρία. Είσαι σε έναν αθλητικό χώρο ο οποίος είναι πολύ δημοφιλής παγκοσμίως για το ελληνικό μπάσκετ και δεν μπορείς να κάνεις ότι θέλεις απλά για να βγάλεις χρήματα. Ακόμα και σε υψηλό επίπεδο μπορείς να τα ταριάξεις ανεξαρτήτως μπάτζετ. Κοιτάς εννοείται ότι η ομάδα σου πρέπει να είναι βιώσιμη, να βγαίνει χρήμα και να μπορείς να μεγαλώσεις το μπάτζετ. Προφανώς γιατί ο κάθε επιχειρηματίας που επενδύει, το κάνει για να έχει κέρδος. Αλλά θα μπορούσε να έχει μία παραπάνω στήριξη το ελληνικό μπάσκετ και οι Έλληνες παίκτες.

Θέλεις να κάνεις ένα τελευταίο σχόλιο;

Αρχικά θέλω να ευχαριστήσω την διοίκηση και τους παίκτες για την εμπιστοσύνη που μου έχουν δείξει και να ευχηθώ περαστικά στον αθλητή μου, τον Σταμάτη Χιώτη που έχει τραυματιστεί στους χιαστούς. Γενικά μου λείπει το μπάσκετ και μου λείπουν ιδιαίτερα τα παιδιά στις μικρές ηλικίες. Όλο αυτό που σκέφτομαι στο μυαλό μου είναι να ανοίγω την πόρτα και να μπαίνουν τα παιδιά της ακαδημίας μέσα, να παίρνουν το καθένα από μία μπάλα, να παίζουν ελεύθερα και να τα ξαναδώ να χαμογελούν μέσα στο γήπεδο.

2 σκέψεις σχετικά με το “Συνέντευξη Αλέξανδρος Ροδίτης: Η ζωή ενός προπονητή στην Δ’ ΕΣΚΑ!

Add yours

  1. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !
    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΑΡΧΗ,ΜΕΣΗ,ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ.
    ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: